Baranowicze.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
| Baranowicze | |||
|
|||
| Państwo |  Białoruś |
||
| obwód |  brzeski |
||
| burmistrz | Dziczkouski | ||
| Powierzchnia | 54,9 km² | ||
| Położenie | 53° 7' N 25° 59' E |
||
| Ludność (2004) • liczba ludności |
168 553 |
||
| Nr kierunkowy | +375 - 163 | ||
| Kod pocztowy | 2254xx | ||
| Tablice rejestracyjne | xxxx xx-1 (4 cyfry rzymskie, 2 litery lacińskie) | ||
| Miasta partnerskie | Heinola, Stockerau, Wasilieostrowskij rejon m. Sankt Petersburg, Gdynia, Czybi, Ferrara, Karłowo, Myciszcze, Biała Podlaska, Szawle, Kineszma, Nowowołyńsk, Mitawa, Naka | ||
|
Położenie na mapie Białorusi
  Baranowicze
|
|||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|||
Baranowicze (biał.: Бара́навічы, Baranavičy) - miasto na Białorusi, w obwodzie brzeskim.
Ośrodek przemysłu metalowego i włókiennictwa. Siedziba uniwersytetu; muzeum.
Spis treści |
edytuj Historia
Wieś Baranowicze po raz pierwszy wzmiankowano w 1706 roku jako prywatną własność rodziny Rozwadowskich. W 1870 roku przez miejscowość przebito linie kolejowe relacji Brześć nad Bugiem-Moskwa i Równe-Wilno, co doprowadziło do gospodarczego ożywienia miasteczka. W 1897 roku Baranowicze liczyły 4 tysiące mieszkańców (w tym 50% Żydów). W czerwcu 1916 pod Baranowiczami stoczona została jedna z najkrwawszych bitew I wojny światowej w której zginęło prawie 100.000 żołnierzy. W 1919 przyznano im prawa miejskie. W międzywojniu były ważnym ośrodkiem gospodarczym (największym miastem województwa nowogródzkiego), siedzibą garnizonu wojskowego oraz oddziału KOP. W 1926 roku przeniesiono do lokalnej cerkwi elementy wystroju Soboru z pl. Saskiego w Warszawie. W 1938 roku otwarto tu siedzibę oddziału wileńskiego radia.
W 1939 roku miasto przyłączono do Związku Radzieckiego, stało się siedzibą obwodu przeniesionego z Nowogródka (Baranowicze były miastem w większości niepolskim). W czasie okupacji niemieckiej 1941-44 istniało tu getto, przez które przewinęło się ok. 13 tysięcy lokalnych Żydów (ocalało zaledwie ok. 250 z nich). Miasto zdobyte przez Armię Czerwoną 6 lipca 1944 roku. Po opanowaniu Nowogródczyzny przez Sowietów ponownie zaczęły się wywózki do Kazachstanu i na Sybir. W wyniku polsko-sowieckiej umowy z 16 sierpnia 1945 roku całe województwo nowogródzkie przeszło pod władanie BSRR.
Od 1991 roku Baranowicze są częścią niepodległej Białorusi.
edytuj Transport
Ważny węzeł kolejowy, stacja Baranowicze Centralne. Baranowicze mają połączenia kolejowe bezpośrednie z wieloma miastami:
- Baranowicze - Mińsk - Moskwa
- Baranowicze - Brześć nad Bugiem - Warszawa
- Baranowicze - Równe - Kijów
- Baranowicze - Wilno
- Baranowicze - Lida - Grodno
Przez miasto przebiega też trasa międzynarodowa M1 Brześć nad Bugiem - Mińsk.
edytuj Demografia
edytuj Galeria
 Rakieta balistyczna pomnik |
 Lokomotywa pomnik ЭM 270-30 |
edytuj Linki zewnętrzne
Baranowicze • Bereza • Brześć • Drohiczyn • Hancewicze • Iwacewicze • Janów • Kamieniec • Kobryń • Lachowicze • Łuniniec • Małoryta • Pińsk • Prużany • Stolin • Żabinka